***လမ္းခြဲ***

ကဗ်ာေလးေတြျမင္တိုင္း
ရင္တစ္ခုလုံုးေျဗာင္းဆန္ေအာင္ လြမ္းတယ္
ၾကည္နူးခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကိုပဲ
စကၠန္႔တိုင္းခံုမင္ေနမိတယ္။

အသက္မရွိတဲ့စာသားေတြက
ေရာင္ျပန္ေမတၱာေတြေပးခဲ့ေလေတာ့
ခံစားတတ္တဲ့လူသားတစ္ေယာက္ဆီက
ေမတၱာကုိ ငါျပန္ျပီးေတာင့္တမိပါရဲ႕။

အလင္းမဲ့တဲ့ေဆာင္းည
နွင္းမႈန္ေလးေတြနဲ႔ ရသစံုစြာေပးခဲ့သူေရ
မေရရာတဲ့ပံုရိပ္ေတြတမ္းတရင္း
စိတၱဇ၀ကၤပါမွာလမ္းမွားေနတဲ့ အရူးတစ္ေယာက္လုိ
နင့္ရဲ႕ညႈိ႔ခ်က္ေတြေအာက္မွာ လြင့္ေမ်ာေနမိတယ္ဟာ။

ဆံုမွတ္မရွိမွန္းသိေနတဲ့
အသိစိတ္ေၾကာင့္ခ်ိဳးနွိမ္ထားတဲ့
စကားလံုးေတြ႔ကုိေပြဖက္ရင္း
အနာဂတ္ကုိ ဆက္မေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး
နင့္အသံေလးကုိပဲ တယုတယေလး
နားဆင္ခြင့္ေလးရွိပါရေစ။

ငတက္ျပားကေတာ့ ေသေတာ့မဲ့အတူတူ
မိဖုရားေစာဥမၼာကုိရခ်င္တယ္တဲ့ေလ
ငါလည္းနင္နဲ႔ေ၀းရင္ ခံစားရမဲ့အတူတူ
နွလံုးသားနဲ႔ရင္းလုိ႔ အသည္းေတြေၾကမြေတာ့မွာမုိ႔
ေနာက္ဆံုးဖြင့္ဟခဲ့ခ်င္တယ္ အရာအားလံုးထက္
ပုိသာတဲ့ခ်စ္ခ်င္းတရားေတြနဲ႔
နင့္ကုိငါ (အရမ္းခ်စ္တယ္) လုိ႔ေပါ့ ခ်စ္သူရယ္။.....(လရိပ္ေလး)

***လြမ္းအဆိပ္သင့္ ည***

ေဆာင္းညမွာေလ ၾကယ္ေတြေၾကြလုိ႔
လေရာင္မွိန္ေဖ်ာ့ ေမာ့ေမာ့ေလးေငးေန
ခ်စ္ရသူေရ ဘယ္၀ယ္ဘယ္ဆီျမန္း
မွန္းဆကာေလ တမ္းတမေျပ
ႏြမ္းလ်ဘ၀င္မွာ မေျဖသာတကယ္လြမ္း
လာလမ္းကုိပဲ ကမ္းလင့္ၾကိဳေန။

ေစလုိရာေစ မေသြခ်စ္မွာမုိ႔
ဘယ္သုိ႔ေနေန ၾကင္နာေတြဆင္ပြား
ခ်စ္အားကပုိေန ေန႔ရက္ေတြေျပာင္းေသာ္ျငား
မုန္းေမ့ကာဘယ္မထား ေျမာက္ျပန္ေလေျပၾကားမွာ
စိတ္အားရယ္ငယ္ ရင္၀ယ္ခံစား
လြမ္းအားကပုိ ေျဖမဆည္သုိ႔ေလ။

ကၽြမ္းရင့္ကာေန လြမ္းဆိပ္ေတြသင္ျပီမုိ႔
မေနသာၾကိတ္ကာခဲ တစ္ေယာက္ထည္းငုိေန
ေက်းေစကာစာလႊာပါးေပမဲ့ ခြန္းသြဲ႔စာမေျခြ
ေနနိုင္သူၾကီးက ရက္စက္ေလအား
ေႏြကႏၱာလုိပူေပမဲ့ မေမ့ရက္ေလေတာ့
ေဆြးလ်က္သာေလ လြမ္းလုိ႔ေမွ်ာ္ေန။.....(လရိပ္ေလး)
   

***ေမ့မွာတမ္း***

မွာခ်င္တယ္ ေမာင္ၾကီးေရ
တစ္နယ္ေျမ ေ၀းေနအား
မေမ့ထားပဲ ခ်စ္ပါေလ။

ေမ့မွာတမ္းေျခြ။
ေက်းမေစ စာမပါးလည္း
ခ်စ္ခြန္းၾကားေစ။
တုိ႔တစ္ေတြ ငယ္ရိပ္ေဆြး
ေမ့နုိင္ေသးေပ။

ေ၀းေနခ်ိန္မွာ ေမာင္ေမ့မလား
အေတြးပြားလွ်က္ ရင္မွာေႏြ၊
ခင့္မွာေလ စုိးထိတ္ေလးနဲ႔
တိုးတိတ္ေဆြး ေဆြးလွ်က္ေပ။

ေမြးရပ္ေျမ ခ်စ္သက္ေသေျခရာေလးက
ခင့္အတြက္ေလ ေဆြးရတက္ေပြရင္မေအးတာေၾကာင့္
ဘုံဓေလ့မွာကြယ့္အတူေန
ဆုံဖုိ႔ေလ မ၀ံ့ေတြး။
ေမြးရပ္ထံ လာလမ္းေဖြးကုိပဲ
ေမာင္ၾကီးေရ လြမ္းရွာရဲ႕ေလး။......(လရိပ္ေလး)

***လြဲမွားတဲ့ Valentines day ***

အဏၰ၀ါရဲ႕ ေတးသြားေတြကုိ ထားခဲ့ရင္း
အိပ္မက္ေကာင္းကင္လည္း ရီေ၀ေနခဲ့ျပီ
အရိုင္းဆန္တဲ့ ကဗ်ာကလည္း
လူသားေတြရဲ႕ ရင္ကုိထိုးခ်င္းမေဖာက္နုိင္ေတာ့ဘူး….

ဘ၀တစ္ခုလံုး ေလာင္ျမဳိက္ေနျပီခ်စ္သူ….
ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၄) တဲ့ေလ….
အတိတ္ကုိ အနက္ေရာင္ဆိုးလုိ႔
မုိနာလီဇာ မ်က္နွာေပးနဲ႔ ခင္းျပလုိက္မယ္
အထီးက်န္ျခင္းေတြ ေျမျပင္မွာလင္းထိန္ေနလုိက္တာ
ေအာက္ဆီဂ်င္ရွဴဖုိ႔ ေတာင္ ခပ္ေမ့ေမ့။

ငါ မေတာင္းဆုိပါဘူး ခ်စ္သူ…
ရည္စူးတုိင္းမွ ပန္းမပြင့္တာ
ေရစိီးေၾကာင္းအတုိင္း အလုိက္သင့္ေလးစီးေမ်ာမယ္
valentine ေျခရာ ငါ့ရင္မွာနန္းမတင္သမွ်
အက္ကဲြတဲ့ရႈိက္သံကုိ မီးေတာက္နဲ႔
စီးခ်င္းထိုးဖို႔ တံဆိပ္နွိပ္လိုက္ျပီ။

ညိဳ႕ခ်က္ေတြနဲ႔ျပဳစားျပီးမွ
နန္းက်ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ရသကုိ
ဇာတ္သိမ္းလုိက္စမ္းပါ မ်က္နွာဖံုးမေရာင္းပါနဲ႔
"ပကတိ" ကုိ ေလလံတင္ခ်င္တာ။

ခ်စ္ခ်င္းသက္ေသ တဲ့လား...
ေသဆံုးျခင္းကုိ အေရာင္တင္တာ
ငါကလည္းအရိပ္မဲ့ လင္းအမႈန္ေလးေတာင္
မဖန္ဆင္းနိုင္တာ ရင္ခုန္ျခင္းကုိ
ဒီညေလးမွာ ၀ုိင္တစ္ခြက္နဲ႔ ပဲ
ေလာင္ကၽြမ္းေစခဲ့မယ္....ခ်စ္သူ။......(လရိပ္ေလး)

***ၾကမၼာလြဲတဲ့ ေတးသြား***

ေခတ္တဲ့လား...
အသစ္ကို လက္ခံျခင္းပဲလား
စနစ္႐ဲ့ သားေကာင္ကို ႐ုံသြင္းကာျပလို ့
အျမင္ေတြ ေ၀့ေ၀့၀ါး၀ါးနဲ ့ ယဥ္ေက်းမႈေတြ အဆိပ္သင့္ခဲ့ျပီ
ေန၀င္လုလု သာသနာေတြ ညိုမဲစြဲလို ့့
ကိုယ္က်င့္တ႐ားေတြလည္း ေျမခလို ့ငိုေၾကြးခဲ႐ျပီ။

ညီညႊတ္ျခင္းတဲ့...
မွန္ခ်ပ္ကို ေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
တစ္စစီက်ဲျပန္ ့လို ့
ေျမလႊာဟာ ပက္ၾကားအက္တယ္
ေသြး႐ဲ႐ဲ ပန္းခ်ီေတြထဲမွာ
မ်က္နွာမြဲေတြ႐ဲ့ ႐ွင္သန္ျခင္းေတြက
အ၀ီစိကို ဦးတည္ေနေလ႐ဲ့။

ဖြံ ့ျဖိဳးျခင္းတဲ့...
အသိေတြတမြဲမြဲနဲ ့ ေတာင္ကတံုးေတြေပၚမင္းမူတယ္
ျမစ္ေခ်ာင္းေတြေတာခိုလို ့
ေမာင္ငယ္႐င္ေသြးကတ႐ားစီ႐င္္
ေ႐ွးအေမြအနွစ္ကို ေဟာ္တယ္ေတြျမိဳလို ့
ျပည္ပနဲ ့ ဂေဟဆက္ မ်က္နွာသစ္ေတြကို
သြား႐ည္က်ေစတယ္။

စာနာမႈတဲ့...
ျမိဳ ့ေဟာင္းက အုပ္တစ္ခ်ပ္ျဖစ္ခဲ့ျပီ
ေ၀ဒနာသည္ေတြကိုအက်ဥ္းခ်
တစ္၀မ္းစာေလးေတာင္ မသထာတတ္ေတာ့
ေကာင္းကင္ကိုေက်ာခိုင္းထြက္
င႐ဲနဲ ့မိတ္ဆက္လိုက္တယ္
ျခစားတဲ့ ဦးေနွာက္ေတြနဲ ့
အၾကံကုန္ ဂဠဳန္ဆားခ်က္တဲ့
ဒီပိတ္ကားေတြက အေ႐ာင္မြဲမြဲနဲ ့
အျဖဴအမဲထဲပဲ တ၀ဲလည္လည္။

ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းတဲ့...
စကားလံုးေတြသာ ေဆးျခယ္တတ္က်ေလ႐ဲ့
အာဇာနည္ဆိုတာ အဆိုေတာ္လို ့ မွတ္ေနၾကျပီ
မ်က္နွာဖံုးေအာက္မွာ မ်က္နွာေတြ၀ွက္
သူ႐ဲေကာင္းေသြးေတြ အေ႐ာင္ျပယ္တယ္
မေမ့အပ္ျခင္းေတြ အေ႐ာင္တလက္လက္ထလည္း
ဒီ႐ာဇ၀င္ေတြ ေျမျမိဳသြားတယ္
ဇာတာကိုပဲ ႐ိုးျပီး လက္ညိုးထိုး႐ေတာ့မလား
ၾကမၼာထြက္သက္ ငင္တဲ့ ႐က္ကိုပဲ
လက္ခ်ိဳးေ႐႐င္း
ေတးတစ္ပုဒ္ ဆိုျငီးေနလိုက္ေတာ့မယ္
ၾကမၼာရဟတ္လုို႔ေလ။.....(လရိပ္ေလး)

***အိမ္မက္မဲ့ ည***

သဇင္တစ္ခက္မာန္တက္စြာနဲ႔
အျမင့္နန္းမွာပြင့္လန္းေနတုန္း
ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ႕လက္နက္ပုန္းေၾကာင့္
မာယာရမၼက္ၾကားမွာ
ပါးပါးေလးေျခြခ်ခံလုိက္ရတယ္.။

မျမင္နုိင္ေပမဲ့ စီးေမ်ာျခင္းကုိေက်နပ္လက္ခံရင္း
၀တ္ရည္ကုိ စုပ္ယူခြင့္မရွိတဲ့
ပ်ားတစ္ေကာင္လုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
လက္ျပနႈတ္ဆက္ရျပီေပါ့။

နွလံုးသားစာမ်က္နွာမွာ
အခ်စ္ဆံုးလုိ႔ မွတ္ေက်ာက္တင္လုိက္တာ
ဥေပကၡာေတြပဲ ရသေျမာက္လာတယ္
မ်က္ရည္ကုိ ခစားရင္း။

မ်ဥ္းျပိဳင္ရဲ႕နိယာမကုိလက္ခံေပမဲ့
မုိက္မဲျခင္းေတြကုိ သိမ္းပုိက္ထားေတာ့
မုိးခါးေရပဲ ဆက္ေသာက္ေနမိတယ္။

အလြမ္းဆုိတဲ့အရာကုိ
ေသမိန္႔ခ်လုိ႔ရရင္ ခ်စ္သမုိင္းမွာ
အသည္းသရဖူေဆာင္းေပးခ်င္ရဲ႕
ေၾကကြဲျခင္းေတြ နန္းခ်ရင္းေပါ့။

အံ့ပါရဲ႕........ေနာ္
ငမုိက္သားကုိ ပုိင္ဆုိင္ခ်င္တဲ့ဘုရင္မ
၀ဋ္ၾကမၼာကုိအျပစ္ပံုခ်
ေဆြးေျမ႕ျခင္းေတြသီကံုး
သတိရျခင္းေတြပဲ
တစ္ထီးတစ္နန္းစံေနေတာ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ ငါ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္
နာက်င္ျခင္းသေကၤတက
ငါ့ရဲ႕ကဗ်ာေတြျဖစ္တည္လုိ႔
ေသရာပါအမွတ္တရကုိ
အလြမ္း ဆုိတဲ့ကာရံလွလွေလးအျဖစ္
ေရးသီပါရေစေတာ့ မာယာခ်စ္သူေရ။....(လရိပ္ေလး)

***လြမ္းဘြဲ႔စာစီ သခင့္ဆီ .. သုိ႔***

သခင့္အနမ္း တစ္ပြင့္ပန္းမုိ႔
ပြင့္လန္းစဥ္သာ သဲညွာမွာဆင့္
ပြင့္လႊာရင့္ထိ မညႈိးရိပဲ
စြဲျငိခုိ၀င္ ျမစ္တြယ္ခ်င္သည္
သခင္ကမ္းလင့္ ခ်ဴပါေလ။

သခင့္အျပံဳး လေရာင္ရႈံးလိမ့္
ဆက္ထံုးေငြ႔ရည္ ခ်စ္ၾကိဳးသီကာ
တြယ္မွီစိုက္ဆူး ေမ့ရင္ဦး၀ယ္
ျငိကူးတြယ္လွ်က္ ခ်စ္စိတ္ယွက္၍
ေမးစက္ခုိ၀င္ ေမ့ရင္ခြင္။

သခင့္သံစဥ္ ေသာတဆင္မိ
ေရႊရင္ျငိကာ ေတးသံသာသုိ႔
ရင္မွာထိရွ မက္ေမာလွ၍
ေန႔ညမကြာ ညင္သာစြာျဖင့္
စဥ္သာၾကားခ်င္ စိတ္ကူး၀င္။

သခင္သိေစ ကဗ်ာေတြေမြး
စာေပေရးကာ ဖြင့္ဟပါလည္း
တိမ္လႊာဖံုးကြယ္ လပံုနွယ္သာ
ေရွာင္ဖယ္ေျပးခဲ့ ေျဖရာမဲ့ေတာ့
လြမ္းနဲ႔စာစီ ေတြးေ၀သီကာ
မပီ၀ုိး၀ါး လြမ္းစိတ္ထား၍
စိတ္အားရယ္ငယ္ ႏြမ္းလ်တယ္။.....(လရ္ိပ္ေလး)

—