***ထိုေန႔စြဲ (ဂ်ဴလိုင္ ၁၉)***

မုိးရိပ္ညိဳညိဳ ျပိဳမလုိနဲ႔
ရင္ကုိဆုိ႔ေစ မ်က္ရည္ေၾကြက်
ေသြးေျမခလွ်က္ အဆိပ္သက္ခဲ့
ရက္စက္ေၾကကြဲ ထုိေန႔စြဲကုိ
အျမဲမွတ္ရ လြမ္းေနရကာ
တမ္းတငိုေၾကြး ကဗ်ာေရး။

ကမၻာတစ္လႊား ျပိဳင္သူရွားခဲ့
ေသြးသားနဲ႔ရင္း သတၱိခင္းကာ
ေနမင္းပမာ ဘုန္းေရာင္ျဖာလုိ႔
ျပည္ရြာေကာင္းႀကိဳး ကူသယ္ပုိး၍
အမ်ိဳးေစာင့္ကာ တုိ႔ျမန္မာတြက္
အာဇာနည္မ်ား သက္ေပးသြားသည့္
ေသြးမ်ားလႊမ္းၿပီ ထိုေန႔ဆီကုိ
ေမွ်ာ္ရည္ကာေတြး ငုိရေသး။

ရာသီေတြေဆြး ေန႔ရက္ေဝးလည္း
ေသြးေၾကြးသမုိင္း ေရာင္မမႈုိင္းေပ
ခ်ိန္တုိင္းရင္မွာ စြဲထင္ကာျဖင့္
ျမန္မာလူထု ေသြးခ်င္းစု၍
ယုယုယယ ေမ့မရစြာ
မွတ္ၾကကာျဖင့္ တည္ေနလင့္လွ်က္
လြမ္းသင့္ငုိေၾကြး ေန႔ရက္ေလး။

ဂုဏ္လည္းမဖက္ ခ်စ္မငဲ့ပဲ
ေသြးသက္ကုံလံု စုကာပံု၍
ၾကံဳဆံုဒုကၡ ျဖစ္သမွ်ကုိ
ျပံဳးလွလွသံုး စုကာရုံးလုိ႔
ျပည္လံုးျင္ိမ္းေအာင္ လမ္းျပေဆာင္လည္း
ကံေရာင္မွိန္ညႈိး ၾကမၼာဆုိးေၾကာင့္
ေရႊမုိးညိဳလာ ေန႔ရက္မွာပင္
ဇာတာပ်က္သုဥ္း အသက္ရံႈးေတာ့
ျပည္လံုးငုိေၾကြး မ်က္ရည္ေထြး။

(၆၆)ႏွစ္ေျမာက္ တကယ္ေရာက္လည္း
ေမ့ေပ်ာက္သူမဲ့ ရင္ထက္ဆက္၍
မပ်က္ရည္စူး ေန႔ျမတ္ထူးကုိ
ၾကည္ႏူးလွ်က္သာ ဦးခိုက္ပါသည္
ေရာက္ရာဌာန ဘံုဘ၀မွ
လမ္းစခ်ပ်ိဳး ဇာနည္မ်ိဳးတုိ႔
မညိႈးဂုဏ္ေတြ လန္းဆန္းေဝကာ
တိုင္းျပည္အတြက္ ဂုဏ္ယူလွည့္ပါ
ေန႔ရက္ျမတ္မွာ ထူးျခားစြာ။

လရိပ္ေလး (18 .7 .2013)

****အေဖသုိ႔တမ္းခ်င္း**

မ႑ိဳင္ျပိဳလဲ ထိုရက္စြဲတြင္
နင့္နဲနာက်င္ စြဲရစ္

ထင္ခဲ့
မၾကင္ၾကမၼာ ကံေစတာမုိ႔
ခုိရာမဲ့ေစ အရိပ္ေျခြကာ
အေဖေ၀းရာ လွမ္းေလၿပီ။

ပခံုးေပၚထမ္း မေမာပန္းပဲ
ေဆာ့တမ္းကစား ၾကည္စယ္အားနွင့္
ေပ်ာ္ပါးရက္ေတြ လြမ္းသက္ေစေတာ့
အေဖရိပ္သြင္ ျပန္ျမင္ခ်င္ေသး
ေတြးထင္ေရးေရး မ်က္ရည္ေထြး။

အိပ္ရာ၀င္စဥ္ ေရွးပံုျပင္ေလး
ၾကင္ၾကင္ေႏြးေႏြး ေျပာျပေထြးသိပ္
ေမႊးေမႊးေပး၍ နႈိင္းမဲ့စိတ္ျဖင့္
ေမွးမွိတ္ေစတာ အေဖသာမုိ႔
စက္ယာေဆာင္နန္း လြမ္းရိပ္သန္း။

ဘ၀လမ္းစ ရုန္းကန္ရေတာ့
ျဖစ္ၾကပ်က္ၾက မာန္မာနၾကား
ေသာကပြားခ်ိန္ တမ္းတေနမိိိ
အေဖရွိလွ်င္ ပူကင္းစင္ေ၀း
ေရႊရင္ၿငိ္မ္းမွာ အေသခ်ာမုိ႔
လြမ္းရခါခါ တိုးတိတ္စြာ။

ဘယ္သုိ႔ဘယ္ပံု ၿပီးျပည့္စုံလည္း
မကံုလံုတာ ေဖ့ေမတၱာမုိ႔
ရင္မွာမွန္းဆ တမ္းတတျဖင့္
ျပဳရကုသုိလ္ အဖံုဖံုကုိ
ဘယ္ဘံုဌာန ေရာက္ရာမွသာ
အမွ်ရေစ ေပးငွေ၀သည္
အေဖသာဓု ေခၚေစေသာ္၀္။(လရိပ္ေလး) (6 .7 .13)

***သဘာ၀***

ပင္ျမင့္မွာေန
ပန္းခေရ
မေျခြယူလည္း ေျမချမဲ။

ဆူးနွင္းဆီေလး
မာနေထြး
ေရာင္ေသြးစံုလည္း ႏြမ္းေၾကျမဲ။

ပန္းေလးစံပယ္
ျဖဴစင္ၾကယ္
ေရနွယ္ေအးလည္း ပ်က္စီးျမဲ။

ပင္ျမင့္သဇင္
ပန္းေတာ္၀င္
စံတင္ထားလည္း ေၾကြရျမဲ။

ပိေတာက္၀ါ၀ါ
ပြင့္ဖတ္လႊာ
သစၥာရွိလည္း ညိႈးေရာ္ျမဲ။

သံသရာထဲ
က်င္လည္ဆဲ
စြဲျမဲတည္တာ ေသျခင္းပါ။

ျဖစ္ျပီးပ်က္မွာ
အေသခ်ာ
ဘယ္ခါမမွား အမွန္တရား။

ျဖစ္ပ်က္ေလာက
သခၤါရ
ဖတ္ၾကမွတ္ၾက သတိရ။

ရတနာသံုးပါး
ဦးထိပ္ထား
ပြားမ်ားဘာ၀နာ အခါခါ။

ျငိမ္းခ်မ္းရာမွန္
ျမတ္နိဗၺာန္
ဧကန္ေရာက္ေၾကာင္း ကုသိုလ္ေလာင္း။

မေဖာက္မျပန္
စိတ္ရည္သန္
နိဗၺာန္ေရာက္ရန္ လမ္းေၾကာင္းမွန္။(30.6 .2013)(လရိပ္ေလး)

**ရစ္ႏြယ္မိျပီ လြမ္းဌာနီ***

ေန၀န္းေရာင္နီ
ေမွာင္လုျပီမုိ႔
လေရာင္သုိ႔လွမ္း
စိတ္အႏြမ္းေတြ
ေျပေလွ်ာ့ေစဟု
ေလေျပနုနဲ႔
ေတးသီဆက္ကာ
ညခ်မ္းခါမွာ
ေပ်ာ္စရာေတြ

ၾကံဖန္ေပလည္း
ေမ့ရင္ထဲ၀ယ္
မေမ့ဘယ္ခါ
ခ်စ္ဦးသာရွိ
ေတြးေနမိေတာ့
မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး
စိတ္နွယ္ေတြးသည္
ေတာင္ပံေလးသာ
ရနိုင္ပါက

လြမ္းရဌာနီွ
ခ်စ္ဦးဆီကုိ
ေမခင္ပ်ိဳေလး
ပ်ံကာေျပးလုိ႔
လြမ္းေတးေလးသာ
ဖြဲ႔ႏြဲ႔ကာျဖင့္
ရင္မွခ်စ္ကုိ
ဖြင့္ဟလုိတာ
တကယ္ပါ။(လ၇ိပ္ေလး)(10 . 5 .2013)

***ရင္ဖြင့္ေတး***

လာနိုးငယ္ေမွ်ာ္
ေရႊလည္ေတာ္ ယုိင္ႏြဲ႔ယိမ္း
ေ၀းဆီကုိေငး။

လက္ခ်ိဳးေရေသာ္
တစ္ကုိယ္ေတာ္ မႈိုင္ကာေတြး
ဆံုရက္ကေ၀း။

လြမ္းစိတ္ရယ္ေဆာ္
ပါးျပင္ေပၚ မ်က္ရည္ေဖြး
သိမ့္သိမ့္ငုိေၾကြး။

ေျပးလုိ႔သာေခၚ
တူစံုေဖာ္ ၾကင္ဖုိ႔ေရး
ေျပာလုိက္ခ်င္ေသး။

***အလွစစ္***

ရတနာသံုးပါး ဦးထိပ္ထား
ပြားမ်ားေမတၱာ အလွဆင္ပါ။
ကမၻာ့အဆင့္မွီ ေခါင္းလိမ္းဆီ
အလွစစ္ကုိ တကယ္မမွီ။

ဘုရားတရား သံဃာ့စကား
နားနဲ႔မွတ္သား အလွဆင္ထား။
စိန္သားျမခ်ယ္ နားေတာင္းမွာကြယ္
အလွစင္စစ္ မျဖစ္နုိင္တယ္။

အမွန္စကား ေျပာ၍သာ
ပါးစပ္အလွကုိ ဆင္သပါ။
ေရႊသြားေငြသြား နႈတ္ခမ္းနီမ်ား
တကယ့္လွတရား မမွီျငား။

ကုသုိလ္ဒါန ျပဳလုပ္ကာ
လက္အလွကုိ ဆင္ၾကပါ
လက္ေကာက္ဟန္းခ်ိန္း လည္သည္းဆုိးေဆး
တကယ့္အလွရယ္ မဟုတ္ေသး။

မိမိခႏၶာကုိယ့္ကုိယ္မွာ
သီလျဖင့္သာ အလွဆင္ပါ
ေသးသြယ္မူရာ လွျပင္တာ
အလွစစ္တာ မဟုတ္ရာ။

တကယ္ျမင္သာ အလွစစ္မွာ
ဒါန သီလ ဘာ၀နာ ေန႔စဥ္ပြားမ်ားတာ
ရတနာသံုးပါး ျမတ္တရား
ေလ့လာမွတ္သား စဥ္ေလးစား။

ရုပ္နာမ္ခႏၶာအလွမလုိပါ
စိတ္ဓာတ္ကုိသာ အလွဆင္ပါ
သိမ္ေမြ႔လွတဲ့ ေမတၱာတရား
သံသရာအထ္ိသာ ယူေဆာင္သြား
ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဆံုးမစကား။(လရိပ္ေလး) (8 .5 .2013)

***ဒႆရဲ႕ အတၱအနမ္း***

ဒႆရင္ထဲကခ်စ္ခ်င္းတရားကုိ
မဖတ္တတ္တဲ့ငါ့မ်က္လံုးေတြ
ေနခင္းေၾကာင္ေတာင္ မွတ္တုိင္ေတြမွားခဲ့တယ္။

မာယာလွလွေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္ဆံုးတဲ့လား
တမာေလာက္ေတာင္ မခ်ိဳဆိမ့္နုိင္ဘူး
ကာရံေလာက္နဲ႔ေတာ့ ကဗ်ာမျဖစ္ဘူးေနာ္။

မ်က္နွာဖံုးမခၽြတ္သမွ်ေတာ့ ငါ့အခ်စ္ကတရားမွ်တမွာမဟုတ္သလုိ
လြမ္းျပရံုနဲ႔ အငမ္းမရဖက္တြယ္တတ္တဲ့ အခ်စ္ရူူးေတာ့မဟုတ္ခဲ့ဘူး
မူပုိတယ္ဆုိတာေလာက္နဲ႔စာမဖြ႔ဲခ်င္စမ္းပါနဲ႔ေတာ့။

ေနာင္တဆုိတာ ငါ့ရာဇ၀င္မွာ ေရးေရးေတာင္မရွိတဲ့
မာနေတြနဲ႔ထုဆစ္ထားျပီးသား
တယုတယမဟုတ္ရင္ေတာ့ ျပဳသမွ်ကုိေရစက္ခ်ပစ္လိုက္မွာ
ေနာင္သံသရာထိေအာင္။

ေျမလူးေပမဲ့ ရနံ႔ထူးေအာင္ေတာ့ ငါရူးသြပ္အံုးမွာပါ
ခေရဘ၀ေျမခရေပမဲ့ သံသယ ကမၻာကုိေတာ့
ဘယ္ေတာ့မွဒူးမေထာက္ဘူး။

ဗလာက်င္းတဲ့ ရင္ခြင္တစ္စံုကုိျမႈပ္နွံရင္း
အရာအားလံုးကုိမဲ့ျပံဳးေလးနဲ႔ နႈတ္ဆက္ဖို႔
အားအျပည့္ထည့္ထားျပီးသား

ေနသာသလုိေနခဲ့လုိက္ပါ
ေ၀ဒနာကုိအေျဖမရွာပါနဲ႔ေတာ့
ျပန္တစ္ရာမကနာမွာစုိးတာပါ။
bye.....ဆိုတာ နႈတ္ဆက္ျခင္းေနာ္။